X
تبلیغات
رایتل

از نجف آباد تا آمریکای جهانخوار

خاطرات تجربه و زندگی جدید در آمریکا
یکشنبه 7 فروردین‌ماه سال 1390

روز جهانی زمین

امروز شنبه 6 فروردین است و از صبح که بیدار شده ام دخترم یه ریز داره اطلاع رسانی و برنامه ریزی می کنه که امشب، باید همه ی وسایل الکترونیکی و تلویزیون و حتی چراغ های روشنایی را خاموش کنیم و ساعتی را در زیر نور شمع به سرببریم. ازآنجا که دست بردار نبود برای پیچوندنش یه «باشه» تحویلش دادم شاید که دست از سرمون برداره!؟ ولی مثل اینکه دست ما رو خونده باشه؛ دقایقی بعد به سراغمون آمده که بیا و این ویدئو را توی اینترنت ببین : 

 

 

     کمتر از ذرّه = کـرّه ی زمین در فضای بیکران 

 

برای افزایش آگاهی و قدردانی نسبت به محیط زیست کره ی زمین، دو بار در سال، یک بار در طول فصل بهار در نیمکره شمالی و در طول فصل پاییز در نیمکره جنوبی (که فصل بهار آن نیمکره محسوب می شود) مراسمی افتخاری و بصورت خودجوش به عنوان «روز زمین» برگزار می‌شود. 

 

 

          عکسی از زمین = پرچم روز جهانی زمین 

 

سازمان ملل متحد نیز هر سال در اعتدال بهاری(26 مارچ=ششم فروردین) این روز را جشن می‌گیرد. این رسمی بود که توسط فعـّال صلح یعنی «جان مک‌کانل» در سال ۱۹۶۹ در اجلاس فرهنگی و هنری سازمان ملل(یونسکو) معرفی شد و توسط سناتور آمریکایی «گیلورد نلسون» به عنوان یک جلسه ی آموزشی در مورد محیط زیست بنیان گذاشته شد. 

 

  

               سمبل روز جـهـــانــی زمـیـن

 

در خیلی از کشورها روز ۲۲ آوریل هم زمان با ۲ اردیبهشت «روز زمین» است و جوامع بسیاری نیز «هفته ی زمین» را با آغاز روز زمین جشن می‌گیرند و تمام هفته را به فعالیتهای زیست محیطی اختصاص می‌دهند. 

 

 

             سمبل روز زمین در کانادا

 

بعد از اینکه این همه اطلاعات رو تازه فهمیدم؛ رو کردم به دخترم و با لحنی از سر اینکه حسابی زورم آورده بود که حالا این فسقلی داره به من چیز یاد می ده گفتم:«خاب تو هم!! حالا باید چیکار کنیم؟» با هیجان خاصی که انگار یه بار هم ما ایشون رو آدم حساب کرده ایم؛ بادی به غبغب انداخته و میگه:«باید امشب از ساعت 8 و نیم شب تا ساعت 9 و نیم به مدّت 60 دقیقه(یک ساعت) درکنار نزدیک به 1.3 میلیون مردم بیش از 128 کشور جهان با روشن کردن شمع، همه ی چراغها رو خاموش کنیم و ….»  

  

 

                    بیا تا شمعی برافروزیم

 

بهرحال قراره امشب با همون هیجان ثانیه های آخر سال و شروع سال جدید، شمارش معکوس داشته باشیم و اگر در قسمتهایی از دنیا جشن و پایکوبی و آتش بازی های شبانه ای نیز درکار است؛ همگی در زیر روشنایی یک نور شمع بشینیم و از اهمیت زمین و بلایی که صنعت و تکنولوجی آدمیزاد برسر این «مادر طبیعت» آورده حرف بزنیم.  

 

 

            محــدوده ای بسته به نام خاورمیانه

 

راستی باید یادم باشه ته بگویم که: «این همه آدم داریم در این فضای بـیـکــران آفـریـنـش ، بر روی فضایی کمتر از یک «نقطه» به نام «کرّه ی زمین» زندگی می کنیم و درعوض بعضی هامون چنان باد غروری در بینی هایمان داریم که همین «نیم نقطه» هم تحمــّل بار سنگینی آن را ندارد. بماند که در سطح بزرگترش چه مرز بندی هایی به نام «کشور» برای خودمان ایجاد کرده ایم و بماند که بعضی از «حاکمانمان» چنان طغیان گرند که احساس «خدایی» میکنند.» راستی ما کجای کاریم ؟؟